Инсон ўзинг      Бош саҳифа

«КЎЗЛАРИМ ЙЎЛИНГДА, БОЛАМ...»

Онажоним пойтахтни кўрмаганлар. Ҳар гал улар билан телефон орқали гаплашганимда шаҳардаги ўзгаришлар, қурилишлар, азим Тошкентнинг ўзгача тароватини сўзлаб бераман. Қишлоққа борсам, албатта, Қамчиқ довонининг шифобахш, табиий гиёҳлари, тоғ эчкисининг қурутларидан олиб бораман. Кўзларида қувонч ёшлари билан узундан-узун дуо қиладилар.

«КЎЗЛАРИМ  ЙЎЛИНГДА, БОЛАМ...»

Кеча онам тушимга кирибдилар. «Болам, омонмисан? Сени тушимда кўрибман. Негадир ҳардамхаёл, қовоқларинг уюлган, шошиб-пишиб юрганмишсан. Хавотир олдим. Соғиндим...» Бомдодга уйғонганимда болишим жиққа ҳўл. Дарҳол телефон қилдим. Узоқ суҳбатлашдик. Яқин орадан буён яна эски дардлари – елкалари оғрий бошлабди... Титраб кетдим. Бўғзимга аччиқ йиғи тиқилди.

Эсимда... Буғдой ўрими пайти. Далада иш қизғин. Ҳамма сомон йиғиштириш билан банд. Мен ҳали ўқувчи эдим. Трактор прицепига чиқиб болалар билан сомон юкладик. Бир зумда ишни бажариб бўлдик. Тележкадан тушиб, бир-икки қадам ташлашим билан темирнинг қаттиқ шарақлаган овозидан қулоғим шанғиллади. Кимдир елкамдан мени ушлаб итариб юборди. Ерга чалқанча йиқилдим. Юзим, кўзимга сачраган тупроқдан хунобим чиқиб жаҳл билан ўрнимдан турдим. Қарасам тракторни одамлар ўраб олишган, ғала-ғовур овозлар тинмасди. Не кўз билан кўрайки тележкага уланган темир бўшаб тушиб кетган, унинг остида эса онам ётарди. Онам қулаётган темирни кўриб ўзларини унинг остига отиб, мени қутқарибди.

Шўрлик онам. Ўз жигаргўшасининг устига тушаётган темирдан жони ҳалқумига келиб, ўз жонини хатарга қўйибди. Бир зумда атрофдагилар югуриб келиб, онамни темир остидан олиб чиқишди. Ранглари оқариб кетган, кўзлари хиёлгина очилган ҳушсиз онамни кўриб қўрқиб кетдим. Шундан кейин онам шифохонада узоқ даволанди. Шукрки, елкалари тузалди. Бироқ вақти-вақти билан оғриб туради.

Пойтахт вокзали... Одам тирбанд. Кассада навбатда турган йўловчилардан кўзим тинаёзди. «Онажон, сизларни соғиндим. Бу ерда яшаш қийин экан. Кўника олмаяпман. Дадамнинг елкаларига бошимни қўйиб ухлашни, сизнинг тандирдан қайноққина узилган ширмой нонларингизни соғиндим. Келаси йилдан ўқишимни ўзимизга кўчираман». Касса ёнида кўзлари ёшланган қизнинг суҳбатидан этим жимирлаб кетди.

Уч йил олдин худди мен ҳам мана шу қиздек кетмоққа бот-бот аҳд қилганман. Бироқ ота-­онамнинг: «Катта шаҳарнинг нони ҳам қаттиқ, ҳам машаққатли. Бироқ тотли. «Тош шаҳар»нинг ҳаёт қозонида қайнаш осон эмас. Сен ижодкорсан. У яхши гапнинг қулидир. Бошингни доим мағрур тут. «Ижодкорда қишлоқнинг қалби, шаҳарнинг ақли бўлиши керак» (Ўткир Ҳошимов). Сендан умидимиз катта, юзимизни ерга қаратадиган иш қилма», – дея пешонамдан ўпиб айтган гаплари ҳамон қулоғим остида жаранглайди...

Ислом АСИЛБЕКОВ,

ЎзЖОКУ талабаси




Ўхшаш мақолалар

Тоғдек яхшилик

Тоғдек яхшилик

🕔10:27, 23.10.2020 ✔40

Бир куни кечаси бир одам кучли ёмғирнинг ёғишига зўрға чидаганча, бирор бир машина тўхтаб унга ёрдам беришини илҳақ кутарди. Боиси, унинг машинаси шу ерда бузилиб қолган, нима қилишини билмасди. У сувга бўккач, оқ байроқ ясаб, биров кўрсин учун силкий бошлади.
 

Батафсил
ТУШДАГИ БАХТ

ТУШДАГИ БАХТ

🕔09:20, 28.09.2020 ✔471

(Йиғлоқи синглимнинг орзуси ушалди)

Туш кўряпман, тушимда дадам менинг ёнимда. У мени уйғотди, қўлидаги «Кока-кола»ни тутиб, «қизим, сув ич, сенга олиб келдим» деди. Сапчиб турдим, ўгирилиб қарасам ҳеч ким йўқ. Бехосдан телефонимнинг ёниб-ўчаётганига кўзим тушди (аслида овозсиз қилиб қўйгандим). ​​​​​​​

Батафсил
«КЎЗЛАРИМ  ЙЎЛИНГДА, БОЛАМ...»

«КЎЗЛАРИМ ЙЎЛИНГДА, БОЛАМ...»

🕔09:19, 28.09.2020 ✔483

Онажоним пойтахтни кўрмаганлар. Ҳар гал улар билан телефон орқали гаплашганимда шаҳардаги ўзгаришлар, қурилишлар, азим Тошкентнинг ўзгача тароватини сўзлаб бераман. Қишлоққа борсам, албатта, Қамчиқ довонининг шифобахш, табиий гиёҳлари, тоғ эчкисининг қурутларидан олиб бораман. Кўзларида қувонч ёшлари билан узундан-узун дуо қиладилар.

Батафсил
Ҳаммасино кўриш

Сонларни танлаш

Пайшанба, 29-Декабр  
52 51 50 49 48 47 46
45 44 43 42 41 40 39
38 37 36 35 34 33 32
31 30 29 28 27 26 25
24 23 22 21 20 19 18
17 16

Ҳаммасини кўриш 

Кўп ўқилганлар

  • Тоғдек яхшилик

    Тоғдек яхшилик

    Бир куни кечаси бир одам кучли ёмғирнинг ёғишига зўрға чидаганча, бирор бир машина тўхтаб унга ёрдам беришини илҳақ кутарди. Боиси, унинг машинаси шу ерда бузилиб қолган, нима қилишини билмасди. У сувга бўккач, оқ байроқ ясаб, биров кўрсин учун силкий бошлади.
     

    ✔ 40    🕔 10:27, 23.10.2020
  • ТУШДАГИ БАХТ

    ТУШДАГИ БАХТ

    (Йиғлоқи синглимнинг орзуси ушалди)

    Туш кўряпман, тушимда дадам менинг ёнимда. У мени уйғотди, қўлидаги «Кока-кола»ни тутиб, «қизим, сув ич, сенга олиб келдим» деди. Сапчиб турдим, ўгирилиб қарасам ҳеч ким йўқ. Бехосдан телефонимнинг ёниб-ўчаётганига кўзим тушди (аслида овозсиз қилиб қўйгандим). ​​​​​​​

    ✔ 471    🕔 09:20, 28.09.2020
  • «КЎЗЛАРИМ  ЙЎЛИНГДА, БОЛАМ...»

    «КЎЗЛАРИМ ЙЎЛИНГДА, БОЛАМ...»

    Онажоним пойтахтни кўрмаганлар. Ҳар гал улар билан телефон орқали гаплашганимда шаҳардаги ўзгаришлар, қурилишлар, азим Тошкентнинг ўзгача тароватини сўзлаб бераман. Қишлоққа борсам, албатта, Қамчиқ довонининг шифобахш, табиий гиёҳлари, тоғ эчкисининг қурутларидан олиб бораман. Кўзларида қувонч ёшлари билан узундан-узун дуо қиладилар.

    ✔ 483    🕔 09:19, 28.09.2020
  • СТАТУСИНГИЗДА  ВИЖДОНИНГИЗ КЎРИНАДИ

    СТАТУСИНГИЗДА ВИЖДОНИНГИЗ КЎРИНАДИ

    Интернетда бугун йўқ нарсанинг ўзи йўқ. Айниқса ижтимоий тармоқларда ҳар ким ўз профилида фикрини ёзиш, расм, видео жойлаш учун кенг майдон ажратилган. «Фикр билдириш», «Дўстлар билан бўлишиш», «Ўз профилида бўлишиш» ҳам бор бунинг устига. Хуллас, мулоқот доираси ҳам, янги-янги дўстлар билан танишув имконияти ҳам кенг.

    ✔ 462    🕔 09:19, 28.09.2020
  • МАХЛУҚ

    МАХЛУҚ

    Махлуқ бақалоқ ўртоғимизни бутунича ютиб юборди. Жағлари қимирлаганини сезмадик ҳам. Бир луқмада ишини ҳал қилди-қўйди. Бечорани шундай оёғидан кўтарди-да, ғордек очилган оғзига ташлаб юборди. Гўё қудуққа тушгандек, бақирганча тубсизлик қаърига равона бўлди шўрлик ўртоғимиз.
     

    ✔ 587    🕔 13:02, 28.08.2020
Ҳаммасини кўриш 

Фойдали манбаалар